వెలుతురు తోటకు
ముళ్ళ కంచె చీకటి,
జాగ్రత్తగా తీసి వెళితేనే
పూలూ, ఫలాలు దొరికేది!

రెప్ప తెరిస్తే వెలుతురు
రెప్ప మూస్తే చీకటి,
సుఖానికి దుఃఖానికి దూరం
రెప్పపాటు కాలమే.

నన్ను తప్ప అన్నీ
చూడం డని వెలుతురు,
నన్ను తప్ప ఏదీ
చూడొద్దని చీకటి...

నా వెలుతురు ప్రేయసి
చాలా అభిమానవతి,
చీకటిలో ఎక్కడుందో,
దీపంగా మారి వెతుక్కోవాలి.

పగలూ రాత్రి ...
కవల పిల్లలు,
ఒకరిది తెల్ల చొక్కా,
ఒకరిది నల్ల చొక్కా.

నూనె లాగేసుకున్నా
దీపాలు వెలిగించుకోగలం,
మా కళ్ళే దీపాలు.
వెలుతుర్ని పూసుకొని
నలుపు తెలు పవుతున్నది,
తెలుపుకు అంటువ్యాధి,
నల్లబడిపోతోంది.

చీకటి గుహలో పడితేనేం,
అక్కడ వెలుతురు తోట,
చంద”మామ” దొరికాడు,
చుక్కల పిల్లలతో ఆట...

చీకటి నూనె
ఉంటేనే
వెలుతురు వత్తి
వెలిగేది!

చీకటిలో సర్వం
పోయాయని దిగులుపడకు,
వెలుతురు రాగానే
అన్నీ దొరుకుతాయి.