డా. కాసుల లింగారెడ్డి

అతనేం చేసిండు? అతనేం చేసిండు?కుమ్మరి సారె మీదమట్టికి ప్రాణం పోసి మహాద్భుతం చేసినట్టుఅక్షరాలకు నగిషీలు దిద్దిసృజనను సాహితీ వీధుల్ల ఊరేగించిండుజనారణ్యంల రాజ్యం పులినుంచి రక్షించేందుకుఅమాయకపు గొర్రెలకు తిరుగబడు దిక్కులు చూపిండునీరసించిన తరగతి గదులకుకొస్సెగ పెన్సిల్లు చెక్కుడు నేర్పిండుఅతనేం చేసిండు?హక్కులుడిగిన ఆదివాసీలకునినాద స్వరమిచ్చిండుఅణగారిన సమూహాలకుపోరాట పిడికిలిచ్చిండుధిక్కార కలాల గుండెలల్లమండుతున్న సిరాగ మారిండుఅతనేం చేసిండు?అడవిల ఆయుధాన్ని నువ్వు మసి చేస్తేకొత్త అనల రవ్వై రగులుకున్నడునదిల, నీళ్ళకు బదులు నువ్వు శవాల్ని పారిస్తేదు:ఖపు నదై పొగిలిండునోరుతెరిచిన జైలు గుండె గొంతులకల్లోల సముద్రమై కలవరపెట్టిండుఅతనేం చేసిండు?కేసులు బనాయించేవాడికేకుట్రలు చేయడం తెలుస్తుందినీ సికిందరాబాదు చీకినాని నశించిన తీరు తెలుసు కదానీ రామ్నగర్ రూపం పోయినాలుక కరుచుకొని వాతలు తేల్చుకుంది కదామరి, అతనేం చేసిండు?పారిస్ కమ్యూన్ పాటకు రాగం కట్టిండుఅక్టోబర్ మహావిప్లవంతో అడుగులు కదిపిండుజనచైనా జైత్రయాత్రకు జేజేలు పలికిండువసంత మేఘ గర్జనలో తడిసిపచ్చదనమై విస్తరించిన అడవినినెలబాలుడై ఆర్తితో అలుముకున్నడునిండు కలల సింగిడిని దింపినేల మీద పరిచిండుఅతనేం చేస్తుండా?అతనిప్పుడు,గాలికి ఝుంఝూతం నేర్పుతుండుఅలకు అడుగులు నేర్పుతుండుఇల్లును జైలు చేసిన నీ వ్యూహంలఅభిమన్యుడై భవిష్యత్ చిత్రపటానికికొత్త రంగులు వేస్తుండు.

సురేంద్ర నాగరాజు (ఎలనాగ)

'కంద'స్మితాలు 1. పెళ్ళాము చేతివంటనుమళ్ళీ ఒకసారి మింగి మనలేనంటూ,ముల్లే మూటా సర్దుకువెళ్ళాడొక భర్త ఊరి వెలుపలి బాటన్మనవి: సోదరీమణులు నన్ను మన్నించాలి.ఈ పద్యాన్ని రాసినందుకు దేవుడు నాకు సరైన శిక్షనే వేశాడు. దాని ఫలితంగా నాలుగైదేళ్ల పాటు నేను సంగా రెడ్డిలో ఒంటరిగా ఉంటూ హోటలు కూడు తినాల్సి వచ్చింది!2. సిగరెట్టు మాననెంచినమగరాయుడి నొకని చూడ మనసుకు బాధౌ;వగ చెంది వంద మారులుపొగ పీల్చుట మాని యతడు పొందెను తృప్తిన్!3. షోకులు మానని భార్యను,పోకిరి వెధవైన సుతుని, పోరెడి పుత్రిన్ఏకముగా గొంతు పిసికిదూకెను తను గంగలోన దుఃఖము తోడన్4. కాకిని యెంగిలి చేతితొతాకని పిసినారి యొకడు దాచగ ధనమున్,మూకగ దొంగలు దోచిరి,ఆ కతమున అపుడు లోభి యసువులు వీడెన్5. రోజొక్క 'షో' ను చూసెడిపోజుల రాయుళ్ల యింట పూటకు యెన్నోపూజలు హీరోలకు! ఆమోజన్నది వారికెంతొ మోక్షము నొసగున్(నా 'వాగంకురాలు' నుండి)6. సన్ డే నైటున ఫ్రెండుతొచెండాలపు పాటలున్న చిత్రము చూస్తే,పండేందుకు వీలెక్కడ?ఉండును తలనొప్పి బాధ ఉదయము దాకా!7. విందారగించ వచ్చినబృందానికి హోస్టు భార్య పెట్టగ తిట్లే,ముందీ తావును వదలాలందరమూ యనుచు వారు అరిగిరి యట్లే!8. బడిలోని దుడుకు పిల్లలగడగడ లాడించునట్టి గణపతి శాస్త్రే,పడకింట్లో తన భార్యనుకడగంటితొ చూసి బెదురు కయ్యము వస్తే!

ఆచార్య గంగిశెట్టి ల.నా.

వెనక్కి వెళ్ళాలి వచ్చిన చోటుకి మళ్ళీ వెనక్కి వెళ్ళాలి వెళ్లాల్సిన తారీఖు పత్రం సంతకానికి తలుపు తడుతోంది ఆలస్యమైతే నీ 'తరీఖా' ఏమిటని నిలదీస్తుంది దూరంగా సూఫీ గానం: ఉన్నవి రెండే, 'షరియా', 'తరిఖా' లని షరియాకు లోబడే జీవితాన్ని గడిపేశాను వింతల్ని చూస్తూ లోకం మ్యూజియాన్ని చుట్టేశాను ఇక లోలో తరిఖాను సరిచూసుకోటమే తరువాయి, గాలి ఓడలో ఎగిరి పోవటానికి షురువాయి అక్కడైతే నాకంటూ ఏవీలేవు.. మరీ వెక్కిరించే ఒంటరితనం... వెనుకముందు ఎవరూ లేని నిస్సహాయత భారం... ఇక్కడంటే పిల్లలు, 'నా' అనుకొనే నా- మా లు.. చిరునామాల అవసరం రాని చిరు నా- మా లు... ఆత్మ ప్రేమలు నిండిన 'వి'దేహ భూమిలో అభిమానాలు, స్నేహాలూ అర్థాలు మార్చుకొంటున్నాయి మనల్ని 'మనం'గా చూసే మనుష్యులు అరుదై పోతున్నారు మనల్ని మనంగా భరించడానికి మన పిల్లలే మిగులుతున్నారు ఇంత ప్రపంచం కదా అని పెద్దలు పెట్టిన నామానికి శత, సహస్ర పర్యాయాలు కల్పించి స్తోత్రావళి సృష్టించుకొని భజించడానికి,భజనచేయించుకోడానికి శ్రమిస్తే కడకు నా నామమే వ్యుత్పత్తి అర్థాన్ని అడుగుతోంది దాని సార్థక్యమేమిటా అని ప్రపంచం నిలదీస్తోంది అన్ని నామాలకు అర్థం నిరుక్తిలోనట అన్ని మాటలకు అర్ధం మౌనంలోనట వయసు నేర్పిన పాఠమిది ప్రపంచమిచ్చిన బహుమానమిది స్నేహశీలీ! మళ్లీ గరుడుని రెక్కలమీద ఎక్కి కూర్చోడమెందుకు? విష్ణు అంశ ఉందని విశ్వ విహారమెందుకు? సహస్ర నామాల సిరీ, నా-మా లో ఉందని తెలుసుకో చిరునామా కోసం పెను ప్రాకులాట మానుకో 'చిరు'నామాను సిరి నా-మా గా మార్చుకో

డా.గాలి రాజేశ్వరి

మౌనం నిజమే! మౌనాన్ని ఆశ్రయించా! మౌనినౌదామని! /మౌనం ఒకమంత్రమైంది, /మౌనంగా నన్నాక్రమించేసింది/నాకైతే మౌనంతో పని,/మౌనానికి నాతో ఏంపని!??/..... మౌనమొక ఎడతెగని ధారావాహికం!/ ఎడతెరిపిలేని చేతనా ప్రవాహం/ మౌనం వెన్నంత మృదులం/ గట్టిపడ్డ హిమాచలం/ మౌనం లో మాత్రమే మనసు సేదతీరుతుంది/మౌనం లో శాంతి ,విశ్రాంతిగా చేరువౌతుంది / మౌనంలో పిడుగు వినపడదు/మెరుపు కనపడదు/అక్కడ అవనీ ఆకాశం ఏకమౌతుంది / మౌనంమాట్లాడుతుంది/ మనతో ఆట్లాడు తుంది, పోట్లాడుతుంది/దేన్నీ పోనీయదు, మరోదాన్ని రానీయదు/ మౌనానికి ఇష్టం కంటే ప్రేమే ఎక్కువ/ఇష్టం పైపైన తేలిపోయే మేఘం/ప్రేమ మొలకెత్తించే బ్రతుకుభూమి సారం/ మౌనానికి మౌనమే అర్థమౌతుంది/రెండు మౌనాల ఏకత్వమే ఆనంద లాస్యం/ మౌనం ఓ కళ,ఓదార్పు!/ మసిలే మనసు పైన మంచుమంట మౌనం/మలిసంధ్యలో మసకబారే కిరణాల పంటమౌనం....

దివాకర్ల రాజేశ్వరి

గాలి రెక్కల ఉట్టి అమ్మకు లేదు కొరత తినడానికి కావలసినంత ఉండడానికి ఇల్లు లంకంత. విరిసిన పూలు కిటికీలోంచి పరిమళాన్ని వెదజల్లుతాయి కొంత. వంటిట్లోంచి పనిమనిషి చేస్తుంటుంది గిన్నెల చప్పుడు విన్నంత. దూరవాణి సంఖ్యతో సరకులు వచ్చి వాలుతుంటాయి కావలసినంత. కొంతసేపు ఇంటి ముందుకు అమ్మకానికొచ్చిన కూరల బండివాడితో బేరమాడుతుంది కొన్నంత. పిలుపుల గంట మోగుతూనే ఉంటుంది తాపత్రయానికి సరిపోయినంత. కొడుకు చికాగో కూతురున్నది శాండియాగో, ఒంటరితనమని అనుకోదు, అంతర్జాలం గూళ్ళు అనంతం చూసినంత. ముఖపుస్తకంలో బొటన వేలు చూపిస్తుంది ఇష్టాల పుంత జాలాడితే గూగుల్ సమాచారం కొండంత ఎలా గడుపుతున్నారని అడుగుతారు, యోగ క్షేమాలను కనుక్కుంటారు. సమయం జీవిత పుటలను తిరగేస్తుంటే పరుషాక్షరాలను చక్కదిద్దుకుంది అమ్మ. ఇప్పుడు సరళమైన మనసుతో జీవిత సంధిని చేకూర్చుకుంటుంది. ఆశల కడలిని చిలికి కన్న కలల ఉన్నతికి, కరిగిపోని వెన్న ముద్దలనుగాలి రెక్కల ఉట్టికి కట్టి పంపింది రాగి నాణాల చిల్లర పొదుపు కాలంలో తూకానికందని విలువలను దాచుకుంది అమ్మ. మాతో ఉండమ్మా అంటున్న పిల్లల మాటను దాట వేస్తుంది. భూమి దూరాన్ని కరింగిచే నక్షత్రాల ఉదయంలో ముద్దుమాటలమనుమరాలిని తనివి తీరా యెత్తుకుని లాలించలేని ఉత్తచేతులు వెనక్కి పోతుంటే ఆరాట పడుతుంది. పాదలేపనం రాసుకుని హిమగిరి యాత్రకు దిగిన ప్రవరుడు అక్కడి పరిసర లావణ్యాలకు, ద్రాక్షా గుళుచ్ఛాల మరంద భ్రమర నాదాలకు తానెంతగా ప్రమత్తుడైనా పద్ధతి నియమాచరణను మరువక తిరిగి సాయంత్రానికి ఇల్లు చేరాలని పరితపించినట్లు యిక్కడి మట్టి వాసనలను వంటికి పూసుకున్న అమ్మ గట్టి మనసును చేసుకుంటుంది. అమెరికాను చుట్టి రావాలని యెంతగా అనుకున్నా ఆయాసమన్నది లేక ఇట్టే ఇంటికి తిరిగి రావాలని అనుకుంటుంది. వయసు పిల్లి ముసలిదయింది కనుక కిటికీలోంచి దూకి పోలేక దొంగలా పట్టుబడుతుంది.

ప్రొఫెసర్. శనగవరపు కృష్ణ మూర్తి శాస్త్రి ఎం.డి.

పొగల కేళి - దృశ్య రూపకం ఆత్మీయ సందేశం చిన్నప్పుడు సరదా సరదా సిగరెట్టంటే - సినిమా పాటలు పాడేస్తుంటే బడికేమో ఎగనామం బెట్టి- బడుధ్ధాయితో నేస్తం గట్టి - గుడి వెనక్కు చక్కగ వెళ్ళి- గట్టిగ సిగరెట్టెలిగించా అమ్మ ఇచ్చిన గారాబంతో - నాన్న పంచిన అనురాగంతో- పొత్తాలంటూ డబ్బులు గుంజి- ఫీజులు అంటూ డబ్బులు గుంజి - జేబులొ డబ్బులు కొట్టేస్తు - ఎంతో హాయిగ పొగలొదిలా అమ్మ నాన్నల జాగ్రత్తలతో - డబ్బులు దొరుకుట మానేస్తుంటే- ఎంగిలి ముక్కలె నేస్తం అంటే - అందులొ సుఖము నాకుంటే - దొరికిన ముక్కలె వెలిగించి- హీరోలాగా పొగలను వదిలా బళ్ళో పెట్టిన పరీక్షలలో- జవాబు తెలియని ప్రశ్నలు వస్తే - నాలో టెన్షన్ మొదలైతే - పరీక్ష హాల్లో దిక్కులు చూస్తూ- మధ్య మధ్యలో పాసుకు వెళ్ళి- పొగలలతోనే కాలం గడిపా. పరీక్ష ఫలితాలొచ్చాయంటే - అందులొ నంబరు లేదంటే - అమ్మ నాన్నలు బాధలు పడ్డా - తప్పినందుకు కోపగించినా - జీరోలొచ్చే చదువులు వద్దని- చదువుకు గుడ్ బై చెప్పేశా. యుక్త వయసులో చదువులు వచ్చిన రాకున్నా- మగాణ్ణంటు పెళ్ళిని చేస్తే - పెళ్ళాం తెచ్చిన కట్నం డబ్బుతో -జల్సాగా తిరగాలంటూ- లాల్చి పైజమ తొడిగేసి - హీరోలాగా ఫీలౌతూ బావుట, బాణం బీడీలన్నీ - చార్మినార్, బర్కెలీ సిగరెట్లన్నీ - గుప్పు గుప్పున త్రాగేశా.. రింగు రింగులుగ పొగలను వదులుతు - రింగుల కౌగిట భార్యను చేర్చి - తల్లిగ తాను కాబోతుంటే - ఆనందంతో పరవశించుతూ - పొగలమయంలో ముంచెత్తా... ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేశా.... పుట్టిన బిడ్డకు కాళ్ళు వంకర - కళ్ళు వంకర - చెముడు పుట్టెడు - బుధ్ధి మాంద్యము - దగ్గు దమ్ము - ఏల వచ్చెనో - ఎందుకొచ్చెనో - తలపులు పోస్తు - పొగలను వదులుతు- పొగలలోనే జవాబు వెతికా పొగయే అందుకు కారణమంటే - పొగ పూర్తిగ మానేయాలని - ఆఖరి సిగరెట్టెలిగించా... అందులొ చూసితి పొగల విలాపం- పుష్ప విలాపానికి తక్కువ కాదది - కిన్నెరసానికి మించినదే యది - కంటికి మింటికి ఏడుస్తుంటే - కన్నీరై వరదలు ఐతే - కరిగిన గుండెతొ బాసలు చేసి మళ్ళీ కౌగిట చేర్చేశా.. పొగ త్రాగుట ప్రమాద మన్నా - బస్సులో పొగ నిషేధ మన్నా - సినిమాల్లో ప్రకటనలున్నా - తోటి మిత్రులు వద్దంటున్నా - సిగరెట్టు పెట్టెపై వార్నింగున్నా - పక్కవాళ్ళు ఈసడించినా - నా నేస్తానికి ద్రోహం చేయక- పొగలను త్రాగుతు జోతలు చేశా.. దగ్గు కఫము మొదలైతే - డాక్టర్లంత టెస్టులు చేసి- టీ.బీ యే నా కొచ్చిందంటే - మందులు వాడుతు- పొగలను త్రాగా. అణువణువున నా నేస్తం - నే నున్నా నీ తో నంటే హృదయంలోను, ఊపిరి లోను- ఎముకల లోను - రక్తంలోను - నేనంతా తానై ఉంటే ..... గాఢ ప్రేమకు జోహార్లిచ్చా.. అందుకే కాళ్ళు తీసినా ఓ.కే. అన్నా - కళ్ళు పోయినా ఓ.కే. అన్నా - గుండె కోసినా ఓ.కే. అన్నా - గొంతు పొయినా ఓ.కే అన్నా అందుకే నేను పొగ నై పోయాను. నా నేస్తంతో ఒకటైనా..... కనువిప్పు ఇప్పుడు అయ్యెను కనువిప్పు- ఆ నేస్తం నా నేస్తం కాదని.. నన్ను కబళించిన కబందమని- నా పాలిటి దుష్మనని - నన్ను పావుగ వాడిందని - అబద్ధాలు చెప్పించిందని - దొంగతనం చేయించిందని - చదువుల తల్లికి దూరం చేసిందని- రోగాలకు పట్టం కట్టిందని - పెద్దల మాటలు విననివ్వ లేదని ఓ నా మిత్రుల్లారా బానిస కాకుడీ పొగల ఎత్తుకి - చేరనీకుడీ పొగల పొందుని - సోక నీకుడీ పొగల గాలిని - సాగనీకుడీ పోగల కేళిని

విశ్వర్షి వాసిలి

నేను (దీర్ఘ కవిత) ‘నేను’ ఆరుపదుల ఒరలో అరిషట్ వర్గాల అరను చీకటి వెలుగుల గమనంలో ఉభయ సంధ్యల ఉనికిని. దశావతార సహోదరత్వాన్ని నవగ్రహ చిదంబరాన్ని ద్వాదశరాశుల అంతర్యామిని అష్టదిగ్బంధన గర్భ జవజీవాన్ని. అవును, నేను శుక్ర ఆచార్యుల గురుత్వాన్ని శుక మునీంద్రుల అక్షరత్వాన్ని వాల్మీక పురుషుల ధర్మ రహసాన్ని వ్యాస ప్రభువుల విశ్వ దర్శనాన్ని. రమణుల అచలాగ్నిని అరవిందుల మానసవరాన్ని పరమహంస యోగానందాన్ని రామకృష్ణుల వివేకసిద్ధిని. అవునవును, నేను కణాలను రగిల్చి క్షణాలను మేల్కొల్పి శ్వాసను నిలిపి స్వరాన నిశ్శబ్దాన్ని వొంపి నరనరాన మౌనాన్ని నింపి ప్రయాణం సాగిస్తున్నాను గగనాన్ని చీల్చుకుంటూ గ్రహమండలాలను దాటుకుంటూ. రుషిమండలాలను చేరుకుంటున్నాను యౌగిక అక్షరంగా - అక్షర క్షణంగా.

శ్రీ అనుమాండ్ల భూమయ్య

పడిన నిలబెట్టి, పడకుండ బడికి పంపి,గుడిని చూపించి, గురువుల ఒడికి జేర్చి,పరమ ఋషులను తెలిపి, అక్షరము వైపునన్ను నడిపించు శక్తికి నతు లొనర్తు.ప్రమిదలో తైలమును పోసి, వత్తి వేసి,స్వామి! వెల్గించి, నీ వైపు వచ్చుచుండఆరిపోయిన దిది, ముందు దారి కనను;భంగపడితిని బయటి దీపమును నమ్మి.స్వప్నంలో శ్రీరాముని దర్శించి త్రిజట పొందిన ఆనందానుభూతి: పుత్రులను కోరి దశరథభూవరుండుపుత్రకామేష్టి చేయగా పుట్టినట్టిఆ రమాధవు నా కన్నులార గంటి,కంటి కనుగొంటి శ్రీరాము కలను గంటి. 'హరుని విలు నెక్కుపెట్టిన యట్టి రాజవరుడె నా కూతు సీతకు వరు' డటన్నజనకు సభకేగి విలు విరిచిన మహా పరాక్రమ గుణశాలి యగు శ్రీరాము గంటి. ఆ మునివరునితో నేగి, అస్త్ర శస్త్రముల బడసి, తాటకిని జంపి, ముని యొనర్చుయాగమును గాచి ఆశీస్సు లందుకొన్నకమలదళనేత్రుశ్రీరాము కలను గంటి. కైక కోరిన విధముగా కారడవులకేగి ఋషుల క్షేమమునకై ఎల్ల రాక్షసులను దునిమి, శూర్పణఖను కలతపరచినట్టి శ్రీరామచంద్రు మహస్సు గంటి. సీత నెచ్చోట గానక చెట్ల నడిగిపుట్టల నడిగి, ఏడ్చుచు పోయి పోయిశబరి ఆశ్రమ మ్మందు విశ్రాంతి బడసినట్టి రాము పదసరోరుహముల గంటి. ఆంజనేయుడు మునుకొన అగ్నిసాక్షిజేసి సుగ్రీవుతో చెల్మి జేసి, వాలినటు వధించియు కిష్కింధ కధిపు జేసిన బలశాలి శ్రీరాము స్వప్నమున గంటి.

శ్రీ పాలడుగు శ్రీచరణ్

కార్తిక ద్వితీయ నక్త స్తుతులు కం|| రాధా దామోదరుని మహోదధి శాయిని ఘన పురుషోత్తముని హరిన్వేదాంతస్థుని హరు! గంగా ధారిన్ రుద్రు గార్తికంబున గొలుతున్! || 2.1 శా|| శంఖ ధ్వాన గళం సుదర్శన ధరం కంజాత పాణిం హరిమ్!తేజో నీలగళం పరశ్వధ ధరం సారంగ పాణిం హరమ్!విశ్వోద్దీపక సత్య లోచన ధరౌ! శ్రేయస్కరౌ శ్రీహరౌ!ఈశ శ్రీశ సమాస కార్తిక మఖే రుద్రాభిషించామహే! || 2.2 అను|| ఓంకార పితరం సాంబమ్!ఓంకార రస మచ్యుతమ్!ఓంకార బ్రహ్మణీ! వందే!ఓంకారాంత విహారిణౌ! || 2.3 మ|| అతడే శంకరు డాది దేవు డతడే ఆమ్నాయ బీజాక్షరాలతడే విష్ణు వనంతు డబ్ధి శయనుం డామ్నాయ నామాత్మకుండతడే ధాత! నితాంత సర్గ సరసుం డామ్నాయ గర్భుండునయ్యతడే జ్ఞానము నోజమై వెలుగు 'సోహం' బన్న చిజ్జ్యోతియున్! || 2.4 సీ|| నిగమ లతికల పందిళ్ల వేదిక పైనస్వర నాట్య మాడు దిక్ శాటి యొకడు!శ్రుతి శిరః కబరికా సుందర వేణికానాగ తల్పంబుపై తూగు నొకడు!అమ్మల కమ్మ యౌ అన్నపూర్ణాంబికాసీమంత సిందూర స్వామి యొకడు!అందాల కమ్మ యౌ ఇందిరా దేవికిమందిరం బైనట్టి మది యొకండు! తే|| మేన సమ భాగ మిచ్చిన మేటి యొకడు!లెస్స గుండె గూటి నిడిన ప్రేమి యొకడు!ఒకని లోన సంపూర్ణమై నుండు నొకడు!ఆత డొక్కడే ఎల్లరై అలరు ఒకడు! || 2.5

శ్రీ ఏల్చూరి మురళీధరరావు

శివామృతలహరి *శ్రీనాదాంతవిభావనీయపరమ**శ్రేయోనిధానా! త్రివే**దానుస్వారవిధాన! వైదికలతాం**తారూఢతత్త్వైకవి**ద్యానన్యాదృశకేళిరమ్య! ప్రణవ**ధ్యానైకగమ్యా! స్వస**ర్గానూనస్థితిసంహృతిత్రితయము**క్తాకార! విశ్వేశ్వరా!**కలరూ పేర్పడరాని వైద్యుతలతా**కల్పంబవై పొల్చి, పెన్**వెలుఁగై నిల్చిన నాదబిందుసుకళా**భిజ్ఞాస్పదభ్రూయుగీ**విలసన్మధ్యతలావతార! కరుణా**విస్తార! నాలోన ని**న్నెలమిం దాపము తీఱఁ జూచు టెపుడో**యీ, స్వామి విశ్వేశ్వరా!**నీవై యుంచెదు మంటినేల మొలకన్;**నీర్వోసి పేరాదటం**జేవ న్నించెద; విట్లు పెంచెదవు హృ**త్సీమన్ వెలుంగై మము**న్నీవే నొంచెద; వింకఁ ద్రుంచెదవునున్**నీలాభ్రధూర్జాటజూ**టీవిస్తీర్ణసురాపగాశివచిరం**టీరమ్య! విశ్వేశ్వరా!**ఓంకారాభిధమంత్రబంధశుభవ**ర్ణోర్జస్వలప్రౌఢిమా**లంకర్మీణ! భవార్తభక్తజన క**ల్యాణైకపారీణ! భా**వాంకూరశ్లథనైకదక్ష! దురిత**వ్యాఘ్రౌఘహర్యక్ష! య**స్తుంకారమ్మును జూపి బాపవె మనో**దుఃఖమ్ము విశ్వేశ్వరా!**సేవింతున్ నిగమాగమాంకితశుభ**శ్రీనామధేయున్, నినున్**భావింతున్ జతురాస్యకేశవనిలిం**పాదృష్టచూడాపదుం,**గావింతున్ భవదీయదాసజనకైం**కర్యంబు, నీ పాదరా**జీవద్వంద్వనిరంతరార్చనవిధిన్**జీవింతు విశ్వేశ్వరా!**చిరమై శారదచంద్రికారుచిరమై**శీర్యణ్యగంగాశుభా**కరమై శాంతజితేంద్రియప్రకరమై* *కైవల్యమందారసుం**దరమై విద్రుతభక్తలోకదరమై**ధర్మానుసంధానసు**స్థిరమై పొల్చెడు వెల్గు నొకఁడే**సేవింతు విశ్వేశ్వరా!**నతభక్తార్ణవచంద్రమండలఘృణీ!**నైజాత్మయోగారణీ!**స్తుతకల్యాణమణీ! జటాటదమర**స్రోతస్వినీధోరణీ!**శ్రితలోకైకశిరోమణీ! శ్రుతిశిర**స్సీమంతముక్తామణీ!**ప్రతిమానన్యు నినున్ భవాబ్ధితరణీ!**ప్రార్థింతు విశ్వేశ్వరా.**గాలింతున్ నిను గాలిలోఁ, బృథివి, నా**కాశంబులో, నీటిలో,**లీలామేయ! వెలుంగులోన; నిజకే**ళీకల్పవిశ్వా! జగ**జ్జాలంబున్ మథియింతుఁ గాని, భవని**స్తారైకకేళీధృతిన్**నాలో నున్నది నీవు నేనని మదిన్**భావింప విశ్వేశ్వరా.**కల్యాణావహధర్మనిర్మలగుణౌ**కస్ఫూర్తి నీ జీవసా**కల్యంబుం బరమానురాగమయవీ**క్షాదీక్ష రక్షించి కై**వల్యానందమరందమత్తమధుప**వ్రాతంబుగాఁ దీర్చు వై**పుల్యప్రోజ్జ్వలదివ్యభావమహితాం**భోజాక్ష విశ్వేశ్వరా!**శర్వాణీరమణీమణీహృదయశ**శ్వత్పద్మభృంగాణ! నీ**నిర్వాణప్రదనిర్మలాకృతిని మౌ**నిప్రాజ్ఞు లూహింప దృ**క్పర్వంబై యగుపింతు వెట్లు దయఁ బ్రో**వన్ రావె తండ్రీ! నను**న్నర్వాచీనవటద్రుమూలఫలవి**ద్యామూర్తి! విశ్వేశ్వరా!**శ్రీగౌరీకుచకుంభసంభృతలసత్**శ్రీగంధకస్తూరికా**భోగోరస్కుఁడ ! నిన్నుఁ గొల్తు, భుజగీ**భూషాక ! నీతో జనుః**ప్రాగల్భ్యంబు స్మరింతు, నీ కొఱకు న**ర్చాకర్మఁ గావింతు, నీ**కాగమ్యస్తుతిఁ జేతు, నిల్తుఁ గడ నీ**యం దేను విశ్వేశ్వరా!*

ఆచార్య రాణి సదాశివ మూర్తి

నేను - నా అంతరంగం ఇజాల వల్మీకం నేను.ఇజాల కతీతమైన నిజాన్నంటుంది నా అంతరంగంనా భౌతికశరీరంతో తాదాత్మ్యం నేనునీలోని "నేను" మంచుకొండ యొక్క ఔన్నత్యం.నీ భౌతిక శరీరం ఆ కొండలో కరిగపోయే మంచుఆ ఔన్నత్యపు వెలుగునే నేనంటుంది నా అంతరంగంనా జీవితం లో ప్రతి పనిలో కర్తనౌతానంటాను నేనునీ పనితో మమైక్యం పొందిన ద్రష్టవే నువ్వు.నీవొక కలానివి. వ్రాయనని మొరాయించకు.నీవొక హలానివి. దున్నేవేళ హఠాయించకు.నీవు ప్రకృతి పరీమళానివి. దిక్కులనిండనని నిభాయించకు.అనుకూలించిన లేక ప్రతికూలించిన సమయమే కర్తగెలుపు నీది కాదు. ఓటమీ నీది కాదు.అన్ని సాధనాలున్న విజయసిద్ధిలో ఉత్తమసాధనంగాకృతకృత్యత నీదే. అంటుంది అంతరంగంఉచ్ఛ్వాసలను, నిశ్శ్వాసలనూ లెక్కిస్తూనేను నేనుగా ఉన్నాననుకున్నాను నేను.గతం ఉచ్ఛ్వాస. వర్తమానం నిశ్శ్వాస.గాలిని కుంభించు. నిత్యవర్తమానాన్ని పండించు.నీ చివరి శ్వాస తరువాత భవిష్యత్తు బంగారమే.భావి తరాలు నీ శ్వాసలో శ్వాస నిలిపి లంఘిస్తాయి.తమ జీవితాలను సతత వర్తమాన వసంతాలను చేస్తాయి.అంటుంది నా అంతరంగం.అంతరంగం మాటలు వింటున్నాను.అనుసరిస్తే...??? ఒక్క క్షణం ఆలోచనఉహూ...అందరికీ అహం అడ్డొచ్చిందంటారు.నాకు నేనే అడ్డు పడ్డాను.నా దారి నాది.నా అంతరంగం దారి అంతరంగానిదే.భవిష్యత్తు అడ్డం తిరిగింది.వర్తమానం భూతంలో కలిసిపోయింది.భూతం చరిత్ర అయ్యింది.చరిత్ర దిద్దుకోలేని తప్పుల చిట్టా అయ్యింది.

ఆచార్య గంగిశెట్టి ల.నా.

స్నేహం కొందరితో స్నేహం ఎంత కాలం దగ్గరగా ఉన్న చిగురించదు కొందరితో స్నేహం కలిసిన కొద్ది నిమిషాల్లోనే అల్లుకుపోతుంది కొందరితో స్నేహం నేను వద్దనే కుదేలేస్తుంది కొందరితో స్నేహం రెక్కలిచ్చి గగనాంచాలలో విహరింపచేస్తుంది బ్రతుకుపరిధికి కేంద్రం కుటుంబం వసుధేక కుటుంబానికి మూలసూత్రం స్నేహం నాది నాదనుకొంటే మోహం నాది కాదనుకొంటే స్నేహం అక్షరాల స్నేహం అమరం ఆర్జనల స్నేహం ఆమరణం

చుక్కా శ్రీనివాస్

తప్పెవరిది ?? చిలుక పలుకులకే స్వెఛ్ఛ అంటే,నివాసమే నిర్బంధమైతే,హాక్కులకే సంకెళ్లయితే,ఎదురు మాటే దేశ ద్రోహమైతేమనిషి ఉనికే ప్రశ్నిస్తున్న కాషాయ భక్తిలో,గోమూత్రంలో కాలుతున్న మానవ మాంసపు ముద్ద వాసనలలో,ఇదే అరుణోదయమంటూనీడతోనే పోరాడుతూచీకట్లో చిందులేసే ఎరుపు మంటల్లో,పంచ రంగుల, కృత్రిమ కాంతులఅత్తరు కంపుల అంగ అంగాల అంగట్లోద్వంద నీతుల, యుద్ధ కాంతులమార్కెట్ మాయాజాలంలో,ఇమడ లేక, ఊపిరాడకఆలోచనఆత్మహత్యకు ఒడికడితే...ఆ తప్పెవరిది??

ప్రయోగ పద్యాలు నవతరం కళ్లల్లో కసి, గుండెలో కొలిమి! ఆకాశం పడేలా అరే వీళ్లంతా కెరటాలుగా ఎగసి ఆవేశాన్ని నింపారు గాల్లో - లోలో రగిలే, నరాలు పగిలే, లోకాన్ని కాల్చే మహాకీలల్లో చలి కాగి ఊగి చెలరేగే వీళ్లు సామాన్యులా! వీళ్లంతా అలలై మహాజలధికే విశ్వాసమిచ్చారు! ఓ కల్లోలం తన కోట్ల చేతులను ఆకాశం ముఖం పైకి నెట్టేలా పెల్లుబికారు బాధితుల పాటే వీళ్ళ ఖడ్గం దిగంతాలేలే యువతే మనందరి మనస్తాపాల్ని మాడ్చెయ్యనీ (నా 'వాగంకురాలు' కవితా సంపుటి నుండి) నవతరం అనే శీర్షిక గల ఈ రచన చూడ్డానికి అచ్చం వచన కవితలా లేదూ? కాని జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే, ఇందులో రెండు శార్దూల పద్యాలున్నాయని మీకు తెలుస్తుంది. గణాలు మ స జ స త త గ అనీ, 13 వ అక్షరం యతి స్థానమనీ కూడా పద్యప్రేమికులు గుర్తించగలుగుతారు. అదే విధంగా ప్రాస కూడా సరిపోయింది. ఇట్లాంటి ప్రయోగ పద్యాలతో నేను రెండు పద్య/వచన కవితా సంపుటాలను (మోర్సింగ్ మీద మాల్కౌన్స్ రాగం, కొత్త బాణీ) వెలువరించాను. ఇవి ఏకకాలంలో అటు వచన కవితలు, ఇటు ఛందోబద్ధ పద్యాలు! ఇట్లాంటి పద్యాలతో ఒక పుస్తకాన్ని నాకన్న ముందు ఆరుద్ర గారు రాశారు. నాకు తెలిసినంత వరకు వేరే ఎవరూ రాయలేదు. శ్రీశ్రీ గారు 'ఖడ్గసృష్టి'లో ఒకటో రెండో రాశారు. వరుసగా 12 పద్యాల ఛందస్సులతో ఒక వచన రచన (గల్పిక) కూడా రాశాను. ఛందోబద్ధ పద్యాల ఛందస్సుతో వచనరచన ఇంకెవరైనా చేశారా అన్నది నాకు తెలియదు.

డా. దివాకర్ల రాజేశ్వరి

నెట్టిల్లు నేనిప్పుడు ఇల్లు మారాను. పుట్టినింటికి కొసరు దూరం మెట్టినింటికిదొక విస్తరణ క్షేత్రం. నా విలాసం మీకు తెలుసు, మీ సమూహంలోనికే కదా వచ్చాను! చెలిమి శుభోదయం మెలకువను తెచ్చింది. మేలిమి సూక్తుల కలిమికి కనురెప్ప విప్పుకొంది. కాఫీ తాగే సమయానికి బాల్యంలోని బడి స్నేహితురాలొకతె వడి వడి దృశ్య ఘటక వాతెరల పిలుపులనిచ్చింది. మాసిన ఛాయాచిత్రమొకటి మనసు భిత్తికి తగిలింది. గుసగుస లాడని వార్తాలాపాలకు చూపు అంచున చెవుల రిక్క తెరుచుకొంది. ఎంతో కలివిడిగా ఉంది.! నా పుట్టిన రోజుకు మీరు పంపిన పూలగుచ్ఛం అందింది. పరంపరల శుభాకాంక్షలకు ఎద పరిమళించింది. ఇక్కడ చాలా హడావుడిగా ఉంది. అప్పుడే దీపావళి ప్రమిదల మట్టి జ్ఞాపకం మొదలయింది సత్య భామ పౌరుషానికి భ్రూ శర మధ్యాన నారీ వింటి విభ్రమం పొడమింది. పాకరుచుల వితరిణి రసనా కాంక్షలను విస్తరించింది. ఇక్కడ సమయం ఇట్టే గడచిపోతోంది. చెప్పడం మరచాను ,... "ఈ గ్రంథాలయం "తెరచుకొంది. సాహిత్య మిత్రుల తలపోతలకొక వేదిక వెలసింది. మీ పరిచయానికి, ఇష్ట పడిన ఔదార్యానికి, సరిదిద్దిన సందర్భాలకు, వినిమయం చేసుకొన్న అంతరంగాలకు, అంతర్జాలరి వలకు చిక్కిన చేప ఒక్క ఉదుటున మెరుపు కలల పన్నీటి చెరువుకు దూకింది. నేనిప్పుడు నెట్టింట్లో కుశలంగాఉన్నాను. చేతి రేఖల గుప్పిట అద్దంలో ప్రపంచమంతా చుట్టు ముడుతున్నాను.

డొక్కా రామారావు

మళ్ళీ చూడాలి అలా జ్ఞాపకాలను నెమరువేసుకొంటుంటే, తనకు తానే, ఏదో సర్దిచెప్పుకొంటున్నట్లుంటుంది.. అలా శూన్యంలోకి చూస్తూ తలాడిస్తూంటే, అప్పుడెప్పుడో వేసుకొన్న ప్రశ్నలకు, ఇప్పుడు తనకు దొరికిన సమాధానాలు సరిచూసుకొంటున్నట్లుంటుంది.. ఆకలిదప్పులకు స్పందిస్తూ, ఆలోచనల్లోనే మునిగితేలుతుంటే, అంతర్యామిని దర్శించిన వాడు అసలింకేదీ పట్టించుకోనట్లే ఉంటుంది.. మనమైనా మనసు విప్పి మాటాడదామంటే, అటువైపునుండి మౌనం మాత్రమే ప్రతిధ్వనిస్తుంది.. ఆ కళ్ళలోకి కళ్ళు పెట్టి చూసినా అందుకోగల, అర్థం చేసుకోగల, ఆవలి తీరం కనబడదు.. వేలమైళ్ళ దూరం నుండి తెచ్చి ఎంత వెర్రి ప్రేమతో నాటినా, చిరునవ్వు విత్తనం ఇక్కడ మొలకెత్తడం లేదు.. అన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొని అందరూ బాగా చూసుకొంటున్నా, ఆ కొమ్మ మాత్రం అంటుకట్టించుకొందామనే చొరవను చూపడం లేదు.. పై పై రుగ్మతలకు కాదు, మనసుకే మంచి పసరు మందు పట్టించాలి, అట్టిట్టు తూలే ఆరోగ్యదీపపు ప్రమిదలో ఆనందపు చమురును నింపాలి.. అవును, ఆ సంజీవని పర్వతం దగ్గరకే తీసుకొని వెళ్ళి, అదనపు ఆయుష్షును పోయాలి, ఆజన్మాంతం సరిపోయేలా అక్కడి గాలిని గుండెనిండా పీల్పించాలి.. ఒక్కసారి ఊరికి తీసుకు వెళ్ళాలి, ఒక్క జీవితకాలాన్ని వెనక్కి పొందాలి, అణువణువునా అమృతత్వాన్ని నింపుకొన్న, ఆ "నాన్న"ను మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలి..

శ్రీ అనుమాండ్ల భూమయ్య

అక్షరములతో నే నిత్య మాడుకొనుచు నుండ, నాహృదయమ్ములో నున్న అక్ష రమ్ము నను పిల్చె లోనికి రమ్మటంచు; ఆట లిక చాలు ర మ్మన్న అమ్మ వోలె.

శ్రీ నాగరాజు రామస్వామి

రవికిరణం బద్దలైతే ఇంద్రచాపం, ఏడురంగులు ఏకమైతే సితస్ఫటికం. కవి ఏకకాలంలో ఏడున్నొక్క వర్ణం; నింగి కెగిసే రంగు రెక్కల భ్రమరం! నేల పూచే తెలి రిక్కల పారిజాతం!

ఆచార్య గంగిశెట్టి ల.నా.

ఓ దృశ్య కావ్యమ్! అందాలు మధ్యాహ్న విహారం సలిపే సన్నివేల్ లో ..వింటేజి కార్ల ప్రదర్శన వీధి అంచులో..వంటరితనం మూపులువంచిన అతని గుండెల్లో..చుట్టూ పరిసరాలు మరచితలదాచుకున్న ఆమె నడివయసు స్త్రీత్వంస్థల-కాలాలను గడ్డకట్టించే ఆత్మీయతల నులివెచ్చందనంమనిషి కోసం మనిషి ఆరాటపడే మనోజ్ఞ రాగంఎంతసేపు అలా నిర్మోహ స్పర్శలో నిశ్చలానందాకృతి దాల్చిందో తెలియదుఎంతసేపు గాలి కాలాన్ని స్తంభింప చేసిందో తెలియదుఅతని వీపుమీద వాలిన ఆమె వేలి గోళ్ల వర్ణకాంతులుచుట్టూ ఏ విద్యుత్తరంగవలయాన్ని సృజించాయో తెలియదువారి స్పృహ పొలిమేరల్లోకి ఏ చూపూ చొరబారడం లేదు క్షణాలు, నిమిషాల్లా మారి వీధి దీపాల్లో దాక్కున్నాయ్ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు...ఐదు నిమిషాలకు ఆమె కళ్ళెత్తి చూసిందికళ్ళల్లో తడికి సూరీడి నీరెండ కరిగిందిఅతని వ్రేళ్ళల్లో ప్రకంపన ఏ ఆర్తిని వినిపించిందో'టేక్ కేర్' అంటున్నట్లు సుతారంగా కంపించే ఆమె పెదాలలో ఉద్వేగం....అనురాగం విరహార్ణవమైతే,ఆలింగనం ఆలంబనమౌతోంది...రెండుగుండెల శ్రీశ్రీ లు ఒక్కటై కొత్త సంయుక్త గీతిక పాడుతున్నట్లుప్రేమనిర్వచనాలు అనిర్వాచ్యపు రూపు రేఖలు దాల్చినట్లు...... ఇవ్వాళ ప్రేమంటే నాకర్థమైంది:ఎదపై అదృశ్యంగా తలమోపే సుతిమెత్తని భారం!ప్రక్కటెముకల్లో సైతం ప్రతిధ్వనించే శ్రుతి పక్వ వేదనాస్వరం!!

శ్రీ వెంకట నక్త రాజు

చిరకాలపుచిరుకోరిక! కమ్మనైన కవనమొకటి,తీయనైన కవిత యొకటి,కంచికి పోని కథనొక్కటి,వినాలని చిరకాల కోరిక!హృద్యమైన పద్యమొకటి,అనవద్యమైన గద్యమొకటి,అందమైన కందమొకటి,చదవాలని చిరకాల వాంఛ!మత్తుగొలిపె మత్తకోకిలొకటి,రసములూరు సీసమొకటి,తేనెలూరు తేటగీతినొకటి,వీనులార విందామని చిన్ని ఆశ!అచ్చ తెనుగు పాటలను,అచ్చెరువుల మాటలను,స్వచ్ఛమైన ఉచ్చారణలు,ఒక్కసారి విందామని ఆకాంక్ష !వెన్న ముద్దలు తిన్నట్టు,జున్నుపాలు తాగినట్టు,పున్నమి వెన్నెల గాచినట్టు,కన్నవారు వెన్ను నిమిరినట్టు,పోతన పద్యాల జలపాతములో,నన్నయ, పెద్దన పద జలధి లోతులో,తిక్కన, వేమన పద కైతల స్రోతసుల,జలకాలాడాలని చిర కోరిక - చిరు కోరిక!కృష్ణ శాస్త్రి పాటల పసిడి మేడలను,విశ్వనాథ కల్పతరువు లేనీడలను,శ్రీరంగం ప్రస్థానపు మెరుపుదాడులను,సినారె విశ్వంభర దివ్యవీథి జాడలను,కనులారా చూడాలని ఆరాటం!తెలుగు పలుకులు -తెలుగు జిలుగులు,తెలుగు వెలుగులు -తెలుగు తళుకులు,తెలుగు మెరుపులు,తెలుగు తలపులు,తెలుగు సౌరభం,తెలుగు వైభవం!మధురానుభవం!దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స -కవులందు తెలుగు కవులు హైలెస్స!

శ్రీ జొన్నవిత్తుల శ్రీరామచంద్ర మూర్తి

నిరాశ . . నిన్ను చంపుతుంది!దురాశ..,నిన్ను నమ్మినవాళ్ళని చంపుతుంది!!కానీ ఆశ..,అందరినీ బతికిస్తుంది!!!ఆశకి మరో పేరే...అక్షరందాని విస్తృతే..,సాహిత్యం!!!రండి బతుకుదాంయథాలాపంగానే అయినాకథాలాపంగానే అయినా

విశ్వర్షి – శ్రీ వాకిలి వసంత కుమార్

నేను! ( దీర్ఘ ధ్యాన కవిత)- 1 కాల చైతన్యాన్ని తొలుచుకుంటూ నేను..కొందరికి పెద్ద ప్రశ్న.. చిరు సమాధానం..ఇంకొందరికి చిన్న ప్రశ్న.. పెను సమాధానం....మరి కొందరికి ప్రశ్నా కాదు, సమాధానమూ కాదు... పరిశోధన, నిరంతర శోధన....బహిర్గతంగా, అంతర్గతంగా సాగే అనంత శోధన...కనిపించేదంతా వేదిక.. కనిపించనిది పీఠిక...కనిపించే విశ్వమంతా ఓ ప్రయోగశాల.. విశ్వమూలాలు యోగభూమికలు..ప్రయోగ ఫలితం ఆధారాలతో చరిత్రలో నిలిచిపోతుంటుంది.యోగ ఫలితం అనుభవాలతో మానవ పరిణామంలో కదలిపోతుంటుంది.అవును,‘నేను’లో నేను ఉండేదిమేధ వికసిస్తున్నంత వరకే...మేధ చైతన్యంగా మారివాహిక అవుతుంటేనేను కాలప్రవాహమే.మేను, మేధ సంయోగిస్తే ‘నేను’- ఒక ప్రయోగశాల!మేధ మేనును మైమరపింపచేస్తే ‘నేను’- ఒక యోగశీల!!* * *అరూప జగతిలో రూపజగతిఓ ప్రయోగ 'ప్రయాగ'!రూపం పైతొడుగు...అరూపం సౌందర్యం లో 'అడుగు' !!రూపారూప సంయోగంలో‘మాయ’ పురుడు పోసుకుంది...మాయతోనవద్వారపురమై‘నేను' మురిసిపోతోంది...మాయజీవితం గుప్తనిధికిహోస్ట్ అండ్ గెస్ట్ గా మిగిలిపోతోంది.

డా. దివాకర్ల రాజేశ్వరి

వాల్మీకి జయంతిని పురస్కరించుకొని శరత్ పూర్ణిమ చారు కిరణ చంద్రుడుఅలలపై వలలను పరచితేట నీటి సంభ్రమానతేలియాడే సమయంనేల దారుల వంకలలోనెలత పున్నమిశ్వేత వసన శృంగారపుకులుకుల దివ్యాగమనంహరిత తృణాంచల సురభిళహిమబిందు తతితోఅర్ఘ్య మిచ్చిన హృదయాలకు పరిఢవిల్లెను సుకుమార నయనాంచల భావ సంచారంఅటు తరువులసునినాద శాఖా నిస్వన స్వాగతాలకుదరికి చేరెను తమి దీరగ సమీరంఇటు రత్నాకరుడవతరించెనురామాయణ మహా మాలా రత్నములనుఅనంతముగవెండి వెన్నెలల సూత్రాలకుగుది గుచ్చెనునిండు యుగములసంస్కారము పంచెను

శ్రీ డొక్కా శ్రీనివాస్

ప్రకృతివర్ణన(వర్ష ఋతువు శరదృతువు గా మారుతోన్న ఈ సమయంలో) జడివానలాగేను కరిమబ్బుదాగేనుమిన్నంత చుక్కల్ల మిణుకులాయెనెలబాలుడాడేను నెఱనవ్వులీనేనువలిపంపు వన్నెతో వసుధ మెరసెవెలిబువ్వ రుచి కోరి చలచంచువదె వేచెవిందారగింపంగ వెన్నముద్దచలిగాలి తిరిగేను తలిరాకు వణకేనుమొగసాల వెలసేను మొదటి నెగడునల్లనమ్మకు దసరాల నజరులిచ్చివల్వబూదెల దొరకింత వసతిజేసినలుపు తెలుపుల కార్తీకమిలను గలిపెనర్థనారీశ్వరత్వమ్ము నమలుజేసె !!(నెల బాలుడు = చందమామ, వలిపము = తెల్లనిది, వెలి బువ్వ = తెల్లని ఆహారము (చంద్రుని కిరణములు), చలచంచువు = చకోరము, తలిరాకు = చిగురాకు, మొగసాల = ఇంటి ముందు, నెగడు = చిన్ని మంట, నజరులు = బహుమతులు, వందనములు, వల్వబూదెల దొర = వంటినిండా తెల్లని బూడిద పూసుకున్న శివయ్య).

సాహిత్యం Archives | Page 55 of 57

2019 కి స్వాగతం! | స్రవంతి

January 2019 0 Comments

https://sirimalle.com/blog/wp-content/uploads/2019/01/Jan_NewYear.mp3 2019 కి స్వాగతం! తే.గీ. నూతనోత్సాహ మొసగి వినూత్నప్రగతి ఆయురారోగ్యసంపద లందరి కిడి మందహాసాలు ముఖసీమ లందు చింద రమ్ము నవవత్సరమ! స్వాగతమ్ము నీకు తే.గీ. ఆంగ్లమైనను తెనుగైన నాది యాది క్రొత్తదన…

Read more →

సాహితీ సిరికోన

January 2019 0 Comments

సిరికోన కవితలు సౌజన్యం: సాహితీ సిరికోన (వాక్స్థలి సాహిత్య దిన సంచిక) “మన సాహిత్య అభిరుచిని పెంచుకునేలా, రోజూ కవితలో, ఇతర సృజనాత్మక రచనలో, వివేచనలో స్పందనలో పంచుకునేలా, తెలుగుభాషా సాహిత్యాలను ప్రేమించే అన్ని…

Read more →

చిత్ర పద్యము

December 2018 0 Comments

చిత్ర పద్యము – మైలవరపు సాయికృష్ణ –

Read more →

భాస్కర శతకము | సాహితీ పూదోట

December 2018 0 Comments

సాహితీ పూదోట అర్తసత్యాలు – ఆచరణ సూత్రాలు – మధు బుడమగుంట – భాస్కర శతకము లోకములోన దుర్జనుల | లోఁతు నెఱుంగక చేరరాదు సు శ్లోకుఁడు జేరినం గవయ | జూతురు చేయుదు…

Read more →

శివకేశవస్తుతి | స్రవంతి

December 2018 0 Comments

https://sirimalle.com/wp-content/uploads/2019/02/Dec_SivaKesavaStuthi.mp3 ద్వ్యర్థికందము శివుడు శ్రీకర(1)కలితపదాబ్జ! య గౌకస(2)! కందర్పదర్పహర! సుందరది వ్యాకృతి! కావుమ భవ! హర! శ్రీకంఠ(3)! నతార్థిచక్రి! శ్రీధరహారా!(4) (1) శుభకర (2) పర్వతనిలయుడు (3) విషకంఠుడు (4) సర్పములు హారములుగా కలవాడు…

Read more →

సాహితీ సిరికోన

December 2018 0 Comments

సిరికోన కవితలు సౌజన్యం: సాహితీ సిరికోన (వాక్స్థలి సాహిత్య దిన సంచిక) “మన సాహిత్య అభిరుచిని పెంచుకునేలా, రోజూ కవితలో, ఇతర సృజనాత్మక రచనలో, వివేచనలో స్పందనలో పంచుకునేలా, తెలుగుభాషా సాహిత్యాలను ప్రేమించే అన్ని…

Read more →

బాలభారతం | స్రవంతి

November 2018 0 Comments

https://sirimalle.com/wp-content/uploads/2019/03/Nov_Baala-Bhaaratham.mp3 సీ. తల్లిదండ్రుల ప్రేమ తగు ఊత నీయగా మొక్క లెదుగు రీతి పిక్కటిల్లి(1) గురుబోధనలచేత నిరతంబు జ్ఞానంబు సుమమట్లు వికసింప సుందరముగ జీవితాంతము నిల్చి శ్రీకరంబగు క్రమ శిక్షణ అలవడు చిన్నతనము విజ్ఞులన్నను…

Read more →

భాస్కర శతకము | సాహితీ పూదోట

November 2018 0 Comments

సాహితీ పూదోట అర్తసత్యాలు – ఆచరణ సూత్రాలు – మధు బుడమగుంట – భాస్కర శతకము స్థానము తప్పివచ్చునెడఁ | దానెటువంటి బాలాఢ్యుడున్ నిజ స్థానికుఁడైన యల్పుని క తంబుననైనను మోసపోవుగా కానలలోపలన్ వెడలి…

Read more →

సాహితీ సిరికోన

November 2018 0 Comments

సిరికోన కవితలు సౌజన్యం: సాహితీ సిరికోన (వాక్స్థలి సాహిత్య దిన సంచిక) “మన సాహిత్య అభిరుచిని పెంచుకునేలా, రోజూ కవితలో, ఇతర సృజనాత్మక రచనలో, వివేచనలో స్పందనలో పంచుకునేలా, తెలుగుభాషా సాహిత్యాలను ప్రేమించే అన్ని…

Read more →

శ్రీకృష్ణస్తుతి | స్రవంతి

October 2018 0 Comments

https://sirimalle.com/wp-content/uploads/2019/04/Oct_SriKrishnaStuthi.mp3 శ్రీకృష్ణస్తుతి సీ. చిఱునవ్వు లొలుకుచు చిలిపిచేష్టలు చేయు చిన్నికృష్ణుని లీల లెన్న తరమె? రాధామనోహరరాగరంజితవేణు గానలోలుని చెప్ప వాణి కగునె? నరున కజ్ఞానంపు తెర తీయ గీతను తెలియ చెప్పిన రీతి తెలుప…

Read more →

Category: సాహిత్యం