దేశానికీ వెన్నెముక
రైతునే విరిచేసి
ఆయుధంగా చేసుకొని
పొలం గుండెలో పొడుస్తున్నారు.

రాత్రి చీకట్లు
ముసురుకున్నాకే గదా
సూర్యుడు
వెలుతురై ప్రవహించేది.

ఇతరుల్ని చూసి
కొంద రేడుస్తుంటే
ఆహ్వానం లేని నవ్వు
వాళ్ళను చూసి ఏడుస్తుంది.

చెట్టు వినయంగా
భూమికి మొక్కుతూ
గుట్ట గర్వంగా
నింగిపై కెక్కుతూ

నాకే దొరికిందని
అడ్డదిడ్డంగా వూగకు,
నీ అధికారం
ప్లాస్టిక్ కుర్చీ.

పుట్టేది గిట్టేది
ఆసుపత్రిలోనే,
రెండు ఏడుపుల మధ్య
మళ్ళీ ఏడు పెందుకు!

ఉప్పూ కారంతో
కలవా లంటే
ముక్కలు కావలసిందే
రుచి కోసం మామిడి కాయ.

ఉప్పూ కారం
మంచి స్నేహితులు,
ఎక్కడికైనా చక్కగా
కలిసి పోతారు.

“మషాళా” మాటలకు
అలవాటు పడ్డారు,
మనుషులకు
“గ్యాస్ ట్రబుల్”.

డబ్బు నాజూకు రాయి,
మనిషి మోజు “పడ్డాడు”
మానవత్వం తల
పగిలిపోయింది.