1️⃣ముగింపు:

శ్యామలమ్మ తన జీవితాన్ని ఒంటరితనం లేకుండా అర్థవంతంగా మార్చుకోవాలనే నిర్ణయానికి వచ్చింది. తనని గౌరవించి, ప్రేమించే వారితో స్నేహాన్ని పెంచుకోవాలని, సామాజిక సేవలు చేసి, తన మనసులో ఖాళీని పూరించుకోవాలని అనుకుంది.

ఇంకా, ఆ ఊరిలో ఒక వృద్ధాశ్రమం ఉందని తెలుసుకుని, అక్కడ ఉన్న వృద్ధుల కోసం ఏదైనా సహాయం చేయాలని నిర్ణయించింది. అప్పటి నుంచి ప్రతి రోజు వృద్ధాశ్రమం వెళ్ళి, అక్కడ వాళ్ళతో గడుపుతూ, వారికి సాయం చేస్తూ తన జీవితానికి కొత్త సంతోషాన్ని కలిగించుకుంది.

కొద్ది రోజులకే, వృద్ధాశ్రమం వాళ్ళు ఆమెను ప్రేమతో “అమ్మ” అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు. శ్యామలమ్మ గుండెలోని ఒంటరితనం కరిగిపోయి, స్నేహితుల మధ్య ఉన్న తనకి నిజమైన సంతోషం దొరికింది. ఈ కొత్త బంధంలో ఆమెకి తను ఎంతో విలువైన వ్యక్తిగా, తనకు తాను అనిపించింది.

అంతేకాకుండా, కొడుకు, కోడలు, కూతురు ఈ విషయాన్ని తెలిసి గర్వంతో తల్లి నిర్ణయాన్ని గౌరవించారు. వాళ్ళు ఆమెను చూసేందుకు వృద్ధాశ్రమం వచ్చి, ఆమె సేవా కృషిని చూసి ఆనందపడ్డారు.

ముగింపు: తన ఒంటరితనాన్ని సామాజిక సేవతో భర్తీ చేసుకొని, శ్యామలమ్మ తన జీవితానికి కొత్త అర్థాన్ని, సంతోషాన్ని కనుగొంది.

2️⃣ముగింపు:

తన ఒంటరితనానికి చెక్ పెట్టడానికి శ్యామలమ్మ అనుకోని నిర్ణయం తీసుకుంది. తన కష్టసుఖాలను అర్థం చేసుకోగల, తనని గౌరవించగల తోడు కావాలని కోరుకుంది. అదే ఊరిలో నివసిస్తున్న ఒక వృద్ధ రిటైర్డ్ అధికారి, రాఘవయ్యగారిని ఈ మధ్యే కలిసింది. అతని సహృదయత, గాంభీర్యం తనకు సరిపోతాయి అనిపించింది.

రాఘవయ్యగారు కూడా ఒంటరి జీవితాన్ని గడుపుతూ ఉన్నారు.  ఇద్దరి మధ్యా సాన్నిహిత్యం పెరిగింది. కొద్ది రోజుల్లోనే శ్యామలమ్మ రాఘవయ్యగారు వివాహం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. నిజంగా తోడు కావల్సింది ఈ వృద్దాప్యంలోనే కదా.!

తన నిర్ణయం తన పిల్లలకి చెప్పింది. కొడుకు మొదట తడబడి, "ఇది వయసుకు తగ్గదని, ఇతరులు ఏమనుకుంటారో ఆలోచించమని" అన్నాడు!

వివాహం ఒక అనాథాశ్రమంలో సాదాసీదాగా జరిగింది, వృద్ధాప్యంలో వారు ఒకరికి ఒకరు తోడైనారు.

ముగింపు: అప్పుడు ఒంటరితనంతో తాను అనుభవించిన వేదనను,ఇప్పుడు రాఘవయ్యగారి స్నేహంతో మరిచిపోగలిగింది. ఎప్పకటికైనా పిల్లలు అర్థం చేసుకుంటారనే నమ్మకం తనకు ఉంది!

3️⃣ముగింపు:

తన ఒంటరితనాన్ని భరించలేక, తన జీవితం కోసం ఒక గట్టి నిర్ణయం తీసుకుంది శ్యామలమ్మ. ఎప్పటిలాగే తన పిల్లలకి ఏ రకమైన భారంగా మారకుండా, ఆమె తన జీవితాన్ని అర్థవంతంగా మార్చుకోవాలనుకుంది.

ఆ ఆలోచనతో తన తోటమాలి కొడుకు మాధవ్‌ను దత్తత తీసుకోవాలనుకుంది. తల్లిదండ్రుల మరణంతో ఒంటరిగా ఉన్న వాడిని అక్కున చేర్చుకుంది. తనను కొడుకులా చూసుకోవడమే కాకుండా, అతనికి మంచి విద్యను అందించి, అతని జీవితానికి ఒక బలంగా మారింది.

తన నిర్ణయాన్ని ప్రకటించినప్పుడు కొడుకూ, కోడలూ తృణీకరించినా, శ్యామలమ్మ తన మనసుకు నచ్చిన మార్గాన్ని ఎంచుకుంది. మాధవ్ కు తల్లి ప్రేమను అందించింది. మాధవ్ కూడా శ్యామలమ్మను "అమ్మ" అని పిలవడం మొదలు పెట్టాడు, ఆమె కష్టాల్ని అర్థం చేసుకుంటూ, కొడుకైనాడు!

ముగింపు: తన జీవితంలో ఒంటరితనాన్ని పోగొట్టుకొని, శ్యామలమ్మ మరో ఒంటరి ప్రాణికి నీడై నిలిచింది!