శ్రీ అనుమాండ్ల భూమయ్య

అక్షరములతో నే నిత్య మాడుకొనుచు నుండ, నాహృదయమ్ములో నున్న అక్ష రమ్ము నను పిల్చె లోనికి రమ్మటంచు; ఆట లిక చాలు ర మ్మన్న అమ్మ వోలె.

శ్రీ నాగరాజు రామస్వామి

రవికిరణం బద్దలైతే ఇంద్రచాపం, ఏడురంగులు ఏకమైతే సితస్ఫటికం. కవి ఏకకాలంలో ఏడున్నొక్క వర్ణం; నింగి కెగిసే రంగు రెక్కల భ్రమరం! నేల పూచే తెలి రిక్కల పారిజాతం!

ఆచార్య గంగిశెట్టి ల.నా.

ఓ దృశ్య కావ్యమ్! అందాలు మధ్యాహ్న విహారం సలిపే సన్నివేల్ లో ..వింటేజి కార్ల ప్రదర్శన వీధి అంచులో..వంటరితనం మూపులువంచిన అతని గుండెల్లో..చుట్టూ పరిసరాలు మరచితలదాచుకున్న ఆమె నడివయసు స్త్రీత్వంస్థల-కాలాలను గడ్డకట్టించే ఆత్మీయతల నులివెచ్చందనంమనిషి కోసం మనిషి ఆరాటపడే మనోజ్ఞ రాగంఎంతసేపు అలా నిర్మోహ స్పర్శలో నిశ్చలానందాకృతి దాల్చిందో తెలియదుఎంతసేపు గాలి కాలాన్ని స్తంభింప చేసిందో తెలియదుఅతని వీపుమీద వాలిన ఆమె వేలి గోళ్ల వర్ణకాంతులుచుట్టూ ఏ విద్యుత్తరంగవలయాన్ని సృజించాయో తెలియదువారి స్పృహ పొలిమేరల్లోకి ఏ చూపూ చొరబారడం లేదు క్షణాలు, నిమిషాల్లా మారి వీధి దీపాల్లో దాక్కున్నాయ్ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు...ఐదు నిమిషాలకు ఆమె కళ్ళెత్తి చూసిందికళ్ళల్లో తడికి సూరీడి నీరెండ కరిగిందిఅతని వ్రేళ్ళల్లో ప్రకంపన ఏ ఆర్తిని వినిపించిందో'టేక్ కేర్' అంటున్నట్లు సుతారంగా కంపించే ఆమె పెదాలలో ఉద్వేగం....అనురాగం విరహార్ణవమైతే,ఆలింగనం ఆలంబనమౌతోంది...రెండుగుండెల శ్రీశ్రీ లు ఒక్కటై కొత్త సంయుక్త గీతిక పాడుతున్నట్లుప్రేమనిర్వచనాలు అనిర్వాచ్యపు రూపు రేఖలు దాల్చినట్లు...... ఇవ్వాళ ప్రేమంటే నాకర్థమైంది:ఎదపై అదృశ్యంగా తలమోపే సుతిమెత్తని భారం!ప్రక్కటెముకల్లో సైతం ప్రతిధ్వనించే శ్రుతి పక్వ వేదనాస్వరం!!

శ్రీ వెంకట నక్త రాజు

చిరకాలపుచిరుకోరిక! కమ్మనైన కవనమొకటి,తీయనైన కవిత యొకటి,కంచికి పోని కథనొక్కటి,వినాలని చిరకాల కోరిక!హృద్యమైన పద్యమొకటి,అనవద్యమైన గద్యమొకటి,అందమైన కందమొకటి,చదవాలని చిరకాల వాంఛ!మత్తుగొలిపె మత్తకోకిలొకటి,రసములూరు సీసమొకటి,తేనెలూరు తేటగీతినొకటి,వీనులార విందామని చిన్ని ఆశ!అచ్చ తెనుగు పాటలను,అచ్చెరువుల మాటలను,స్వచ్ఛమైన ఉచ్చారణలు,ఒక్కసారి విందామని ఆకాంక్ష !వెన్న ముద్దలు తిన్నట్టు,జున్నుపాలు తాగినట్టు,పున్నమి వెన్నెల గాచినట్టు,కన్నవారు వెన్ను నిమిరినట్టు,పోతన పద్యాల జలపాతములో,నన్నయ, పెద్దన పద జలధి లోతులో,తిక్కన, వేమన పద కైతల స్రోతసుల,జలకాలాడాలని చిర కోరిక - చిరు కోరిక!కృష్ణ శాస్త్రి పాటల పసిడి మేడలను,విశ్వనాథ కల్పతరువు లేనీడలను,శ్రీరంగం ప్రస్థానపు మెరుపుదాడులను,సినారె విశ్వంభర దివ్యవీథి జాడలను,కనులారా చూడాలని ఆరాటం!తెలుగు పలుకులు -తెలుగు జిలుగులు,తెలుగు వెలుగులు -తెలుగు తళుకులు,తెలుగు మెరుపులు,తెలుగు తలపులు,తెలుగు సౌరభం,తెలుగు వైభవం!మధురానుభవం!దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స -కవులందు తెలుగు కవులు హైలెస్స!

శ్రీ జొన్నవిత్తుల శ్రీరామచంద్ర మూర్తి

నిరాశ . . నిన్ను చంపుతుంది!దురాశ..,నిన్ను నమ్మినవాళ్ళని చంపుతుంది!!కానీ ఆశ..,అందరినీ బతికిస్తుంది!!!ఆశకి మరో పేరే...అక్షరందాని విస్తృతే..,సాహిత్యం!!!రండి బతుకుదాంయథాలాపంగానే అయినాకథాలాపంగానే అయినా

విశ్వర్షి – శ్రీ వాకిలి వసంత కుమార్

నేను! ( దీర్ఘ ధ్యాన కవిత)- 1 కాల చైతన్యాన్ని తొలుచుకుంటూ నేను..కొందరికి పెద్ద ప్రశ్న.. చిరు సమాధానం..ఇంకొందరికి చిన్న ప్రశ్న.. పెను సమాధానం....మరి కొందరికి ప్రశ్నా కాదు, సమాధానమూ కాదు... పరిశోధన, నిరంతర శోధన....బహిర్గతంగా, అంతర్గతంగా సాగే అనంత శోధన...కనిపించేదంతా వేదిక.. కనిపించనిది పీఠిక...కనిపించే విశ్వమంతా ఓ ప్రయోగశాల.. విశ్వమూలాలు యోగభూమికలు..ప్రయోగ ఫలితం ఆధారాలతో చరిత్రలో నిలిచిపోతుంటుంది.యోగ ఫలితం అనుభవాలతో మానవ పరిణామంలో కదలిపోతుంటుంది.అవును,‘నేను’లో నేను ఉండేదిమేధ వికసిస్తున్నంత వరకే...మేధ చైతన్యంగా మారివాహిక అవుతుంటేనేను కాలప్రవాహమే.మేను, మేధ సంయోగిస్తే ‘నేను’- ఒక ప్రయోగశాల!మేధ మేనును మైమరపింపచేస్తే ‘నేను’- ఒక యోగశీల!!* * *అరూప జగతిలో రూపజగతిఓ ప్రయోగ 'ప్రయాగ'!రూపం పైతొడుగు...అరూపం సౌందర్యం లో 'అడుగు' !!రూపారూప సంయోగంలో‘మాయ’ పురుడు పోసుకుంది...మాయతోనవద్వారపురమై‘నేను' మురిసిపోతోంది...మాయజీవితం గుప్తనిధికిహోస్ట్ అండ్ గెస్ట్ గా మిగిలిపోతోంది.

డా. దివాకర్ల రాజేశ్వరి

వాల్మీకి జయంతిని పురస్కరించుకొని శరత్ పూర్ణిమ చారు కిరణ చంద్రుడుఅలలపై వలలను పరచితేట నీటి సంభ్రమానతేలియాడే సమయంనేల దారుల వంకలలోనెలత పున్నమిశ్వేత వసన శృంగారపుకులుకుల దివ్యాగమనంహరిత తృణాంచల సురభిళహిమబిందు తతితోఅర్ఘ్య మిచ్చిన హృదయాలకు పరిఢవిల్లెను సుకుమార నయనాంచల భావ సంచారంఅటు తరువులసునినాద శాఖా నిస్వన స్వాగతాలకుదరికి చేరెను తమి దీరగ సమీరంఇటు రత్నాకరుడవతరించెనురామాయణ మహా మాలా రత్నములనుఅనంతముగవెండి వెన్నెలల సూత్రాలకుగుది గుచ్చెనునిండు యుగములసంస్కారము పంచెను

శ్రీ డొక్కా శ్రీనివాస్

ప్రకృతివర్ణన(వర్ష ఋతువు శరదృతువు గా మారుతోన్న ఈ సమయంలో) జడివానలాగేను కరిమబ్బుదాగేనుమిన్నంత చుక్కల్ల మిణుకులాయెనెలబాలుడాడేను నెఱనవ్వులీనేనువలిపంపు వన్నెతో వసుధ మెరసెవెలిబువ్వ రుచి కోరి చలచంచువదె వేచెవిందారగింపంగ వెన్నముద్దచలిగాలి తిరిగేను తలిరాకు వణకేనుమొగసాల వెలసేను మొదటి నెగడునల్లనమ్మకు దసరాల నజరులిచ్చివల్వబూదెల దొరకింత వసతిజేసినలుపు తెలుపుల కార్తీకమిలను గలిపెనర్థనారీశ్వరత్వమ్ము నమలుజేసె !!(నెల బాలుడు = చందమామ, వలిపము = తెల్లనిది, వెలి బువ్వ = తెల్లని ఆహారము (చంద్రుని కిరణములు), చలచంచువు = చకోరము, తలిరాకు = చిగురాకు, మొగసాల = ఇంటి ముందు, నెగడు = చిన్ని మంట, నజరులు = బహుమతులు, వందనములు, వల్వబూదెల దొర = వంటినిండా తెల్లని బూడిద పూసుకున్న శివయ్య).

Category: November 2018

గడియారం | టూకీగా

వీక్షణం-సాహితీ గవాక్షం

సాహితీ సిరికోన