వయసైనోళ్ళ ముఖంలో
చాకిరి చారలను
చదవని ఊహకు చులకనేమిటి?

పెద్దయ్యాక కూడా
జీవితాలను చదవలేని
నిర్లక్ష్య, గుడ్డి గర్వానికి
ఇంకా ప్రేమను సర్ది సవరించే
ఆ చేతులు దేవుడిని మించిన బలమని
గుర్తించక పోవడమేమిటి?

మన కంటికెదురుగా
ఇంకా బతికుండటం వారికి అదృష్టం కాదు.
వారి బతుకు బాధల పాఠశాలలో
పాఠాలను వినడం ఈ తరానికి ఓ వరం.

వృద్దాప్యం బాధిస్తున్నా
బిడ్డలకు కష్టం రాకూడదని
బోధించే బోసినోరు ఆతృతకు
ఏమి చేసినా రుణం తీరదు.

కండలు కరిగి చర్మం ఎముకంటినా
ఎముకలరిగి నొప్పులు రాజుకుంటున్నా
కొన ఊపిరి సైతం
దీవిస్తూనే ఉంటుంది కొండెక్కేదాకా..